Ervaringen
Hieronder staan de ervaringsverhalen van leerlingen van 10 jaar en ouder.
Het verhaal van Willeke
Ik ben willeke en heb net zo als veel anderen kinderen dyslexie. Dat is best vervelend met vreemde talen zo als Engels, Frans en duits. mijn cito heb ik goed kunnen maken door een radio op mijn buro daar kwam vwo uit. Maar ik ben bang dat ik weer moet uit legen waarom ik een leptop op mijn tafel heb staan daarom heb ik bedacht om een werkstuk te maken over mijn hendiekep aleen kan ik geen invo vinden die ik begrijp want het is niet makelijk uit te legen wat het nou precies is
Gr. Willeke, 12 jaar, klas 1 Het verhaal van Caio
dyslexie is dat je moeite hebt met lezen en spelling regels.
niet leuk om huiswerk te maken omdat ik dan wijnig tijd heb om leuke dingen te doen. je leert veel van taalhulp je scoort beter zoals ik van een D naar een B bij spelling en lezen gaat ook vooruit. Caio, eind groep 7. Ik vind dat dyslexie niet erg is
Ik mag dichter bij de juf zitten, ik wordt geholpen door de stichting taalhulp en ik mag met toetsen er langer over doen en ik heb een Spika usb-stik die mij helpt met voorlezen. Thuis wordt ik geholpen door mijn ouders. Samen met mijn ouders maak ik mijn huiswerk voor maandag en ze helpen mij bij het leren van topo. Het is niet leuk om dyslectisch te zijn. Sommige mensen denken dat je dom bent, maar dat is niet zo. Dyslexie is lastig en het gaat nooit over maar je kunt er wel goed mee leren omgaan.
Nikki, 11 jaar, groep 6 Dictlectie?
Ik ben Dictlecties.
Diclectie is niet dat je dom bent of zo. Maar als je diclecties hebt dan heb je ijgelijk moeite met ales. Als je diclectie hebt dan ben je gewoon het zelfde als een ander. ijgelijk heeft iedereen een boek in zijn hooft. daar staat in wat je alemaal hebt geleerd. Maar dislectiese kinderen weten het wel maar ze kunnen het niet zo snel vinden. Bij kinderen die niet diclecties zijn vinden het veel sneler. Dus die hebben het veel sneler goed. Malou, 10 jaar. Het jaar in gedicht, verhaal en jaar.
Ik hoor mijn hamsters wiel piepen.
En ik leerde type. In het jaar. Was ook veel gitaar. Noot na noot. Stelde ik de akkoorden bloot. Maar er is meer in het jaar. Ik had een schaats blaar. Als ik mik met de hockey stik. Schiet ik altijd goed. Zo als het moet. Speling woord ik steeds beter in. Ik heb dan ook veel meer zin. Dit wil ik blijven beleven. In heel mijn leven. Olivia, 10 jaar, groep 7. Het verhaal van Jarmo
wij hebben een leptop aangefraagdwoor mein dislektie wand ik vind het moeilijk om te schrijven en te denken hoe die afspraak moed darom hebben we een leptop aangefraagd het duurd heel lang en toen kregen we een brif en daar stond op dat we een test moesten doen we hebben meteen een afspraak gemaakt we konden 3 dagen later al komen het was een hele leuke test ik moest vanalles doen zowals 3 moertjes zo snelmogelijk op een baut draauien en met pittensakjes gooien en nog veel meer leuke testjes maar uitijndelijk kreeg ik geen lebtop jammer he Jarmo (10 jaar)
Het GAK wijst vaak aanvragen voor een laptop voor dyslectici af, als er geen sprake is van een
motorische stoornis. Dit is echter aan te vechten, zie
Dyslexie en Hulpmiddelen.
Het verhaal van Rien
In groep 3 vond ik lezen al heel moeilijk, maar ze zeiden alleen maar dat ik dom was.
In groep 4 had ik niet eens niveau 1 gehaald. Pas in groep 7 kwamen we er achter dat ik dyslexie had. Na een paar weken was ik van mijn school geplaagd omdat ik dom was wat ik dus niet ben. Ik ging bij mijn moeder op school, want daar is zij juf. Toen ik in groep 8 zat moest ik ook gaan tutor lezen (dat is lezen met iemand uit groep 3.) Ik kreeg toen een slecht lezend meisje dat heel langzaam las en nog kon ik het niet bijhouden (grapje.) Ik moest ook een keer niveau lezen met een paar kinderen uit groep 5. Die boeken vond ik best lastig. Daarom zei ik:'' nu ga ik een stukje lezen met fouten en jullie moeten ze vinden ". Sommige fouten maakte ik niet eens expres. Maar nu vertel ik wat ik van de taalhulp vond. Ik ga elke week naar Hilversum, een half uur rijden vanaf Lunteren. In de auto ga ik altijd de Donald Duck lezen. De eerste keer kreeg ik hem niet op de heen weg en de terug weg uit, nu lees ik hem in 1 keer uit op de heen weg. Als we in Hilversum zijn kan ik altijd direct het gebouw in terwijl mijn moeder winkelt. Als ik dan ongeveer 10 minuutjes heb gewacht kan ik naar binnen. We kletsen nog wat en beginnen we met nakijken. We bespreken de fouten en ik verbeter ze. Als dat is gebeurd krijg ik nieuw huiswerk mee. Als we nog de laatste 10 minuten wat doen komt mijn moeder binnen. Dan dat klaar is gaan we weer naar huis. Mijn moeder heeft lekkere krentenbollen gehaald voor in de auto. (…) Als ik de Donald Duck al uit heb ga ik naar de radio luisteren. Ik zet dan House muziek op natuurlijk op de hoogste stand van het geluid. Mijn moeder vind het goed, ik heb haar nog nooit HOREN klagen. Na een half uur ben ik weer op school en ga ik weer met mijn vrienden spelen die soms zeuren dat ik alle saaie vakken mis. Ik vond de dyslexie training heel erg leuk. Ik vind het jammer dat ik nu mijn achterstand al in heb gehaald, want ik zou nog wel een jaar willen blijven. Groetjes, Rien (groep 8) Het verhaal van Peter
ik zat voorig jaar in groep5 .er waaren veel drukken kidderen waar door ik af gelijd wert.
om dat ik zoon drukken kidderen in mijn klas hat wert ik self ook deruk . en ik hat het al moeilijk genoeg met het werk van groep5 . de juf hat het moeilijk met mij om dat ik niks deed .ik deed niks om dat de kidderen zijden dat ik dom was. ik vond niks leuk van werken alleen tekenen.ik kon wel het mooiste tekenen van de klas. ik was ook vaak boos op de juf .soms om dat ze me werk liet zien en dan zij de juf ,kijk kinderen peter in 1 uur niks gedaan.dan moesten de kidderen wel laggen en ik maar een beetje snikken. en toen wau ik wraak nemen . ik moest naar amc voor een odderzoek . maar ze wisten het ook niet .digt bij het ijnt van school jaar kwam er een man ook weer voor een odderzoek. die man wist toen wat er met me was ik hat een hendiekep die disleksie heet .ik was toen wel geschroken. maar toen ik dat wist kon ik toch wel weer beeter werkken .om dat ik wist dat ik niet dom was. het vol gunt schooljaar moest ik groep5 over doen. dat ging beter maar ik hat het nog wel moeilijk maar het ging beter .op iedere donderdag moet ik naar een taal juf daar door die juf ben ik groten sprong voor uit gegaan.nu kan ik gewoon mee doen met de klas en houden de juffen meer rekening met me. ik moet ook mediezijnen in nemen .door die mediezijnen kunnen kidderen beter kozzentreren op hun werk en worrden ook rustig .ik vint het vijner dan vorig jaar in dezen klas .de klas waar ik nu in zit is aardiger. en ik heb meer zin in school.maar ik ben heel veel veraddert dat vind ik zelf niet zo leuk. ik hep nu geen last van mijn disleksie ik denk dat ik er al bijna over heen ben.ijgelijk kan je er niet over heen komen.maar ik zal er altijt wel een beetje last van hebben. afsedder peter 10 jaar Beste mensen,
Ik ben dyslectisch en zit op stichting taalhulp.
Ik zit bij juf Karman, ze is hééél aardig, want ze spaart speciaal voor mij theezakjes en dat vind ik heel erg aardig van haar. Ik vind het op school heel moeilijk dat ik dyslectisch ben. Ik werd er ook eerst mee geplaagd, zeker vooral al ik opgehaalt werd door mijn moeder of vader. Dan zeiden de kinderen uit mijn klas :waar ga jij naar toe, moet je alweer weg? Niemand begreep het totdat ik vertelde dat ik speciaal onderwijs heb. Toen zijden ze ook allemaal heel spijtig: sorry van eerst Een jongen die begreep het wel. Omdat hij ook dyslectisch is. hij en ik zitten bij dezelfde juf. Met vriendelijke groet, Boy, 11 jaar Het verhaal van Thijs
Ik ben Thijs. En ik ben dyslektisch.
Dat betekent dat je niet goet ben in spelling en de tafels. Gelukkig ben ik wel goet in lezen en mag ik op school een tafel kaart gebruiken. mij maakt het niet zo veel uit dat ik dyslektisch ben, maar toch ben ik blij dat ik geholpen word. alleen het huiswerk vint ik noch wel rottig, maar soms ook wel weer leuk. Op school vind iedereen het wel een beetje gewoon. We ontdekte dat ik dyslektisch ben toen ik in groep 5 bleef zitten. Ik vont het wel jamer dat ik bleef zitten. Ik heb nogsteets vrienden uit mijn aude groep maar ik kreeg er ook weer vrienden bij uit mijn nieuwe groep. Thijs (10 jaar) Zie ook het verhaal van de moeder van Thijs Het verhaal van Tijmen
Er was eens een jongen die jongen was heel slecht in taal.
toen hij weer op school kwam plaagde iedereen hem. Met taal had het jongendje altijd veel fout. De juf vond het wel zielig wat als ze de klas uit liet gingen ze hem al plagen. Op een dag kwam hij naar school met zijn hond de hond was een bloed hond. De kinderen die hem plaagde durfte niets tegen hem te doen. In de pauze mocht de hond niet naar buiten en de kinderen sloegen hem in elkaar. Toen ze in groep 7 zaten ging die jongens naar een andere school. De jongen die slicht in taal is werd getest en het bleek dat hij dyslexie was. na vijf jaar was hij met taal hele maal bij. De jongens die weg waren gegaan kwamen weer terug en werden goede vriende met de jongen Tijmen, 10 jaar Het rottige en het leuke.
Vandaag is de verjaardag van mijn meester.
Het is niet leuk dat ik elke keer weg moet naar leesles. Vooral als we net leuke dingen aan het doen zijn. Voorbeeld als we aan het buiten spelen zijn, en Estelle me komt ophalen en dat vind ik niet leuk. Omdat ik steeds weg moet wil ik graag op een andere tijd, als dat kan. Soms vind ik het wel leuk. Dan zijn we heel stomme dingen aan het doen op school. En soms niet. Bij voorbeeld niet als we aan het tekenen zijn, of andere leuke dingen. Weet je waarom ik steeds weg moet gaan naar leesles? Omdat ik dyslectisch ben. Dyslectisch is als je niet goed kan lezen en schrijven. Je bent dan niet zo slim als andere mensen, andere mensen die niet dyslectisch zijn. Die kunnen tenminste wel lezen en schrijven. Dat kan je ook als je dyslectisch bent maar dan vind je het moeilijker. Maar je kan wel andere dingen beter dan lezen en schrijven . Bijvoorbeeld rekenen kan je misschien beter. Bij de tijd' is een boek op school en daar staat ook een beetje lezen en schrijven in , maar niet veel.Er staan leuke plaatjes en stripverhaaltjes in en ik vind het leuk. Ik ben er een heel klein beetje goed in. Ik doe ook hockey. En ik speel cello. Ik ben er goed in maar niet het beste. Je hebt er een boek bij, je hoeft niet uit je hoofd te spelen. Maar dat is best handig want als je noten kan lezen daar hoef je niet dyslectisch in te zijn. Ik zit pas in roze bij lezen, met zulke grote letters, en daarna komt rood. Dat is niet leuk want dan moet je steeds op de gang zitten. Met een meisje die doet er twintig minuten over om een hele bladzijde te lezen. Iedereen is al hoger dan niveau groen,dat zijn blauwe bizon boekjes. Die zijn heel moeilijk. En sommigen zijn zelfs verder dan bizonboekjes. Maar als ik naar leesles ga helpt het wel. Dat weet ik omdat ik nu sneller ga dan vroeger in de boekjes. Dat is het einde. Verteld door Adam
|