Ervaringen I



Rap over taal


Rap over taal
Waar ik van baal
Elke dag weer
Steeds maar meer
Doe mij maar een som
Dan voel ik me niet dom

Spellen taalboek lezen
Wat zal het straks wezen
Ik ben liever buiten
Spitten in de kluiten
Dat hou ik uren vol
Dan is me niets te dol

Zitten op m'n stoel
Dat is me te boel
Kippen en apen
Ik ga er van gapen
Ui ei of ie
Weet ik veel wie

Tim, groep 5




Het jaar in gedicht, verhaal en jaar.


Ik hoor mijn hamsters wiel piepen.
En ik leerde type.
In het jaar.
Was ook veel gitaar.
Noot na noot.
Stelde ik de akkoorden bloot.
Maar er is meer in het jaar.
Ik had een schaats blaar.
Als ik mik met de hockey stik.
Schiet ik altijd goed.
Zo als het moet.
Speling woord ik steeds beter in.
Ik heb dan ook veel meer zin.
Dit wil ik blijven beleven.
In heel mijn leven.

Olivia, 10 jaar, groep 7.




Michaël bij Taalhulp


Ik heet Michaël.
Vroeger was ik niet zo goed in taal.
Ik las soms met te veel foutjes en schreef woorden verkeerd op.
En ik was soms heel eigenwijs.
Ik moest van mijn moeder naar een soort club, de Taalhulp.
Maar ik wou niet, ik was bang.
De volgende dag ging ik met mijn moeder naar de Taalhulp.
Ik kwam binnen en daar zat mijn juf.
Hallo, ik ben Els en hoe heet jij?
Michaël, wat een leuke naam zeg.
Je mag gaan zitten.
Toen we klaar waren was ik iets slimmer.
Ik ging treug naar school.
Hee, Dombo, weet je nu wat de grooste dier ter wereld is?
Nou, even nadenken.
Ja, dat kan nog lang duren.
Ik weet het, de blauwe vinvis!
Hu, hoe kan dat? Dit is de eerste keer dat hij wat weet!
Jij pest me altijd dat ik een Dombo ben.
Michaël, wat is de eerste trein?
De Aarend.
Goed.
Ik werdt steeds beter, maar dat kwam door de Taalhulp want daar leerde ik goed lezen en spellen.
Toen ik zo goed was dat ik van de Taalhulp af mocht , werdt ik nooit
meer uit gescholden door jongens.

Michaël, groep 5.




Het verhaal van Jarmo


wij hebben een leptop aangefraagd
woor mein dislektie
wand ik vind het moeilijk om te schrijven
en te denken hoe die afspraak moed
darom hebben we een leptop aangefraagd
het duurd heel lang
en toen kregen we een brif en daar stond op
dat we een test moesten doen
we hebben meteen een afspraak gemaakt
we konden 3 dagen later al komen
het was een hele leuke test ik moest vanalles doen
zowals 3 moertjes zo snelmogelijk op een baut draauien
en met pittensakjes gooien
en nog veel meer leuke testjes
maar uitijndelijk kreeg ik geen lebtop
jammer he

Jarmo (10 jaar)

Het GAK wijst vaak aanvragen voor een laptop voor dyslectici af, als er geen sprake is van een motorische stoornis. Dit is echter aan te vechten, zie Dyslexie en Hulpmiddelen





Het verhaal van Sipke


Het alfabet is helemaal verkeerd.
De letters zijn allemaal uit en door elkaar.
De a en o vechten met elkaar.
Er staat Bas, maar ik lees Bos.
Maar soms wint de a.
Ik wil zo graag de a lezen.
Met kleinere woordjes is het wel gemakkelijk, want dan zijn ze rustig.
Hoe groter het woord, dan vechten ze veel harder.
Maar het woord brandweerman is een eitje.>BR> Ha, ha, juf had het voorgezegd.
Bij het lezen vechten de e en de b niet.
Maar bij het schrijven gaan ze wel vechten.
Met het rekenen ben ik heel goed.
Als juffrouw mij voorleest wat ik moet doen, dan begrijp ik wat ik moet doen.
Maar er zijn kinderen die wel kunnen lezen, maar begrijpen niets van rekenen-
Mama, vind jij het erg als ik blijf zitten?
Ik vind het jammer dat ik dan niet ga schoolzwemmen.
Sipke is niet bang dat hij gepest gaat worden, want dan zegt hij gewoon, bemoei je maar met je eigen problemen, want ik ben niet dom.

Sipke (7 jaar)



Het verhaal van Peter


ik zat voorig jaar in groep5 .er waaren veel drukken kidderen waar door ik af gelijd wert.
om dat ik zoon drukken kidderen in mijn klas hat wert ik self ook deruk .
en ik hat het al moeilijk genoeg met het werk van groep5 .
de juf hat het moeilijk met mij om dat ik niks deed .ik deed niks om dat de kidderen zijden dat ik dom was. ik vond niks leuk van werken alleen tekenen.ik kon wel het mooiste tekenen van de klas.
ik was ook vaak boos op de juf .soms om dat ze me werk liet zien en dan zij de juf ,kijk kinderen peter in 1 uur niks gedaan.dan moesten de kidderen wel laggen en ik maar een beetje snikken.
en toen wau ik wraak nemen . ik moest naar amc voor een odderzoek .
maar ze wisten het ook niet .digt bij het ijnt van school jaar kwam er een man ook weer voor een odderzoek.
die man wist toen wat er met me was ik hat een hendiekep die disleksie heet .ik was toen wel geschroken.
maar toen ik dat wist kon ik toch wel weer beeter werkken .om dat ik wist dat ik niet dom was.
het vol gunt schooljaar moest ik groep5 over doen. dat ging beter maar ik hat het nog wel moeilijk maar het ging beter .op iedere donderdag moet ik naar een taal juf daar door die juf ben ik groten sprong voor uit gegaan.nu kan ik gewoon mee doen met de klas en houden de juffen meer rekening met me.
ik moet ook mediezijnen in nemen .door die mediezijnen kunnen kidderen beter kozzentreren op hun werk en worrden ook rustig .ik vint het vijner dan vorig jaar in dezen klas .de klas waar ik nu in zit is aardiger.
en ik heb meer zin in school.maar ik ben heel veel veraddert dat vind ik zelf niet zo leuk.
ik hep nu geen last van mijn disleksie ik denk dat ik er al bijna over heen ben.ijgelijk kan je er niet over heen komen.maar ik zal er altijt wel een beetje last van hebben.

afsedder peter 10 jaar)



Het verhaal van Tijmen


Er was eens een jongen die jongen was heel slecht in taal.
toen hij weer op school kwam plaagde iedereen hem.
Met taal had het jongendje altijd veel fout.
De juf vond het wel zielig wat als ze de klas uit liet gingen ze hem al plagen.
Op een dag kwam hij naar school met zijn hond de hond was een bloed hond.
De kinderen die hem plaagde durfte niets tegen hem te doen.
In de pauze mocht de hond niet naar buiten en de kinderen sloegen hem in elkaar.
Toen ze in groep 7 zaten ging die jongens naar een andere school.
De jongen die slicht in taal is werd getest en het bleek dat hij dyslexie was.
na vijf jaar was hij met taal hele maal bij.
De jongens die weg waren gegaan kwamen weer terug en werden goede vriende met de jongen

Tijmen, 10 jaar



Het verhaal van Reijn


Ik hebe dyslexie, dat vind ik vervelend.
omdat je soms mee uitgelachen word
ze weten meschien ook niet goed wat dyslexie is.
Maar ik schame er voor omdat uit te leggen.
Ik moet ook meer huiswerk maken en doe er langer over.
En heel veel oefenen,
Iedere dag ook in de vakantie's

Reijn, 9 jaar